To były kalekie dni, jak ćmy z nadpalonymi skrzydłami,
niezdolne do lotu.
V. Woolf: "Fale"
![]() |
| Z-8, Zdzisław Beksiński (Źródło) |
![]() |
| Z-8, Zdzisław Beksiński (Źródło) |
Dziewczyna nie pozuje do obrazu, jest we właściwym impresjonistom sposób zatrzymana w przelotnym ruchu. (...) Jej nieuchwytny profil gubi się w cieniu. Ramiona otula kraciasty szal, a z kapelusza spływa na twarz czarny woal. Jasny policzek, ucho, kolczyk, pasma upiętych włosów - wszystko niczym pajęczyną zasnute jest delikatną, cętkowaną haftem koronką. Raczej właśnie woalka niż umykająca naszemu spojrzeniu kobieta jest bohaterką obrazu. To najbardziej przewrotna z kobiecych ozdób. Zasłania, ale zarazem intryguje.
(M.Poprzęcka: Galeria. Sztuka patrzenia)Dziewczyna, w swym barwnym przebraniu wykonująca namiętny gest, miałaby uosabiać Retorykę, sztukę wymowy i przekonania. Pracujący nad obrazem Jowisz - Malarstwo. Obraz stawałby się zatem argumentem w toczonym wówczas sporze o wzajemne relacje "sztuk siostrzanych" - sztuki słowa i sztuki obrazu. (...) Spór rozsądza tu Merkury: uciszając retorykę, przyznając wyższość Malarstwu, zdolnemu bez słów tworzyć podobne motylim skrzydłom cuda, których słowami wyrazić nie sposób.